| Alexandros さんのプロフィールScreenwriting Blog (Athe...ブログリスト | ヘルプ |
Παιχνίδια μνήμης - Μαθήματα ζωής.Από την Τζούλη Αγοράκη ...Εγώ θυμάμαι - ό,τι αυτό σημαίνει. Τότε που η Αστυπάλαια ήταν ακόμα Αστυπάλαια. Ω, θυμάσαι εκείνο το ψηλό σπίτι; Τα ψηλά όνειρα, τα αστέρια που τα κοιτούσαμε ξαπλωμένοι στη γη και τα καρφώναμε κατακόρυφα στην καρδιά μέσα από τη θεσπέσια επαφή; Με ρωτάς αν θυμάμαι και εγώ σου λέω ότι δεν μπορώ να ξεχάσω. Περίεργοι που είμαστε εμείς οι άνθρωποι. Τώρα εσύ είσαι η παλιά μου αγάπη και αυτό δεν αλλάζει, τώρα έχεις γίνει εκείνο το οικείο που δεν με αφορά. Τώρα το χάδι σου ανυπόφορο, ο έρωτας τελειωμένος. Εσύ, η παλιά μου αγάπη, εκεί το παλιό μου καλοκαίρι. Εγώ που δεν αγαπώ πια, εγώ που δεν καλοκαίρι πια. Ωδή σε εκείνες τις μικρές σεμνές διακοπές. Με ξύπναγες την αυγή με φιλιά αναγνωριστικά, κοιμόμουν με το σάλιο νωπό, με ξυπνούσες γλείφοντας το ξεραμένο. Εκείνο το καλοκαίρι και σπηλιά υδάτινη και μάτι καθαρό και εγώ με ένα μικρό λευκό φορεματάκι πάνω κάτω με νιάτα υπερβολικά. Και ζέστη καθόλου, μόνο δροσιά και αύρα καλοκαιρινή. Σκορπίσαμε, σου λέω. Μετά από πέντε εντατικές αγάπες και πέντε χωρισμούς, η ψυχή θέλει διακοπές, για να μην πω πως δεν θέλει τίποτα. Είναι καιρός τώρα που πονάω για όλες μου τις απογνώσεις. Πίνω βαθιές γουλιές τη μελαγχολία μου και εκείνη δεν τελειώνει. Είναι καιρός που δεν με παρηγορεί το καλοκαίρι, απλώς μου θυμίζει - και αυτό είναι οδυνηρό. Μου υπαγορεύει ότι πρέπει να ζήσω - και αυτό με πονά. Έτη και έτη φωτός. Κοιτάω τα χέρια μου απορημένη, αυτά ξέρουν πιο πολλά από το βλέμμα μου. Αναζητώ ένα είδος γέλιου ή θάρρους που δεν το βρίσκω πουθενά. Θέλω να ξαναζήσω ένα καλοκαίρι τραχύ, να το νιώθω μόνο με το χάδι. Ένα καλοκαίρι μοναξιάς όπως εκείνο των παιδικών μου χρόνων, τότε που τα μεσημέρια έπρεπε μετά τη θάλασσα να κοιμηθώ υποχρεωτικά. Τότε που το 2 με 5 ήταν ατελείωτο εκεί στα παιδικά δροσερά σεντόνια που ονειρευόμουν τον ενήλικο εαυτό μου, ονειρευόμουν αυτό που είμαι σήμερα. Θέλω να ακούσω πάλι τη φωνή της Μις Χάβισαμ να λέει: "Τι έκανα, τι έκανα", θέλω πάλι τις "Μεγάλες προσδοκίες" και εμένα να λέω είχα κάποτε μια καρδιά που έσπασε. Από το ένθετο περιοδικό "s-magazine", 3/7/2004 (εφημερίδα: "ο κόσμος του επενδυτή") トラックバックこの記事を参照しているブログ
|
|
|